Ներարգանդային պարույրը հակաբեղմնավորման ամենաարդյունավետ և երկարատև մեթոդներից է։ Այն ապահովում է հղիությունից բարձր պաշտպանություն, սակայն, ինչպես ցանկացած հակաբեղմնավորիչ մեթոդ, չի տալիս 100% երաշխիք։

Հազվադեպ դեպքերում հնարավոր է հղիություն նաև ներարգանդային պարույրի առկայության պայմաններում։ Նման իրավիճակը պահանջում է առանձնահատուկ ուշադրություն, ճիշտ ախտորոշում և բժշկական հսկողություն։

Ինչո՞ւ կարող է հղիություն առաջանալ պարույրի առկայությամբ։
Չնայած բարձր արդյունավետությանը՝ որոշ դեպքերում պարույրը կարող է չապահովել լիարժեք հակաբեղմնավորիչ ազդեցություն։

Հնարավոր պատճառներն են՝

• պարույրի մասնակի կամ ամբողջական տեղաշարժը,
• պարույրի արտամղումը արգանդի խոռոչից,
• տեղադրման ընթացքում ոչ ճիշտ դիրքը,
• պարույրի օգտագործման թույլատրելի ժամկետի լրանալը,
• հազվադեպ դեպքերում՝ հակաբեղմնավորման մեթոդի ձախողումը՝ նույնիսկ ճիշտ դիրքի և օգտագործման ժամկետի պահպանման պայմաններում։

Ո՞րն է հիմնական վտանգը։
Եթե հղիությունը զարգանում է ներարգանդային պարույրի առկայությամբ, առաջին հերթին անհրաժեշտ է բացառել արտարգանդային հղիությունը։

Կարևոր է հասկանալ, որ պարույրը չի մեծացնում արտարգանդային հղիության բացարձակ հավանականությունը ընդհանուր առմամբ, քանի որ այն զգալիորեն նվազեցնում է հղիանալու հավանականությունը։ Սակայն պարույրի առկայությամբ առաջացած հղիությունների շարքում արտարգանդային հղիության հարաբերական հավանականությունն ավելի բարձր է։

Հետևաբար դրական հղիության թեստի դեպքում անհրաժեշտ է հնարավորինս շուտ դիմել գինեկոլոգի և կատարել ուլտրաձայնային հետազոտություն՝ հղիության տեղակայումը պարզելու համար։

Կարո՞ղ է հղիությունը պահպանվել, եթե պարույրը մնա արգանդում։
Այո՛, նման հղիությունը կարող է շարունակվել, սակայն պարույրի առկայությունը մեծացնում է մի շարք բարդությունների հավանականությունը։

Դրանցից են՝

• ինքնաբեր վիժման բարձր ռիսկը,
• վարակային բարդությունները, այդ թվում՝ սեպտիկ վիժումը,
• պտղաթաղանթների վաղաժամ պատռումը,
• վաղաժամ ծննդաբերությունը,
• պտղաթաղանթների և պտղի շուրջ թաղանթների վարակային բորբոքումը։

Պարույրը հեռացնելու դեպքում այս ռիսկերը նվազում են, սակայն ամբողջությամբ չեն վերանում։

Ի՞նչ է անհրաժեշտ անել հղիության հայտնաբերման դեպքում։
Եթե հղիությունը հաստատվել է ներարգանդային պարույրի առկայությամբ, անհրաժեշտ է անհապաղ դիմել գինեկոլոգի։

Բժշկական գնահատման հիմնական նպատակներն են՝

1. Հաստատել հղիության տեղակայումը։
Ուլտրաձայնային հետազոտության միջոցով պարզվում է՝ հղիությունը ներարգանդայի՞ն է, թե՞ արտարգանդային, ինչպես նաև գնահատվում է պարույրի դիրքը։

2. Գնահատել պարույրի հեռացման հնարավորությունը։
Եթե պարույրի թելիկները տեսանելի են կամ այն հնարավոր է անվտանգ հեռացնել արգանդի վզիկի խողովակից, խորհուրդ է տրվում հեռացնել այն՝ նուրբ ձգման միջոցով։

Եթե թելիկները չեն երևում և պարույրը հնարավոր չէ անվտանգ հեռացնել, չի կարելի փորձել այն հեռացնել ինքնուրույն կամ կատարել կույր միջամտություն։ Նման դեպքերում որոշումը կայացվում է անհատական՝ հաշվի առնելով պարույրի դիրքը և հղիության ընթացքը։

3. Կազմել հետագա հսկողության ծրագիր։
Եթե կինը որոշում է շարունակել հղիությունը, անհրաժեշտ է մանրակրկիտ մանկաբարձական հսկողություն՝ հաշվի առնելով հնարավոր բարդությունների բարձր ռիսկը։

Ե՞րբ է անհրաժեշտ շտապ դիմել բժշկի։
Հղիության և ներարգանդային պարույրի համատեղ առկայության դեպքում հետևյալ ախտանշանները պահանջում են անհապաղ բժշկական գնահատում՝

• որովայնի ստորին հատվածի ցավ, հատկապես՝ միակողմանի,
• հեշտոցային արյունային արտադրություն կամ առատ արյունահոսություն,
• արտահայտված կծկանքանման ցավեր,
• ջերմություն,
• տհաճ հոտով հեշտոցային արտադրություն,
• գլխապտույտ, արտահայտված թուլություն կամ ուշագնացություն։

Հատկապես ուժեղ ցավի, ուշագնացության կամ առատ արյունահոսության դեպքում անհրաժեշտ է շտապ բժշկական օգնություն։

Կարելի՞ է արդյոք կանխել նման իրավիճակը։
Ներարգանդային պարույրի արդյունավետությունը պահպանելու համար կարևոր է՝

• տեղադրել այն համապատասխան ցուցումներով և ճիշտ տեխնիկայով,
• պարբերաբար գնահատել դրա դիրքը՝ բժշկի ցուցումներին համապատասխան,
• հետևել պարույրի օգտագործման թույլատրելի ժամկետին,
• պարույրի տեղաշարժի կամ արտամղման կասկածի դեպքում դիմել գինեկոլոգի։

Ներարգանդային պարույրի առկայությամբ հղիությունը հազվադեպ է, սակայն հնարավոր։ Դրական հղիության թեստի դեպքում պետք չէ սպասել կամ ինքնուրույն փորձել հեռացնել պարույրը։ Վաղ ախտորոշումը, հղիության տեղակայման ճշտումը և ճիշտ ընտրված բժշկական մարտավարությունը կարևոր նշանակություն ունեն կնոջ առողջության և հղիության հետագա ընթացքի համար։