Կան դեպքեր, երբ հղիության թեստը դրական է, արյան մեջ հայտնաբերվում է հղիության հորմոնը՝ β-hCG-ն, սակայն մի քանի օր կամ շաբաթ անց դրա մակարդակը սկսում է նվազել, և հղիությունը չի շարունակում զարգանալ։ Այս երևույթը կոչվում է կենսաքիմիական հղիություն։

Կենսաքիմիական հղիությունը շատ վաղ ժամկետում տեղի ունեցող հղիության կորուստ է, երբ հղիությունը հաստատվում է միայն հորմոնային հետազոտությամբ, սակայն ուլտրաձայնային հետազոտությամբ դեռևս հնարավոր չի լինում տեսնել հղիության պարկը։

Ինչպե՞ս է տեղի ունենում կենսաքիմիական հղիությունը։
Բեղմնավորումից հետո սաղմը սկսում է զարգանալ և որոշ ժամանակ անց՝ իմպլանտացվել արգանդի լորձաթաղանթում։ Այդ պահից սկսվում է β-hCG հորմոնի արտադրությունը, որը հնարավոր է հայտնաբերել արյան կամ մեզի հետազոտությամբ։

Սակայն երբեմն սաղմի զարգացումը դադարում է շատ վաղ փուլում։ Արդյունքում β-hCG-ի մակարդակը չի շարունակում բարձրանալ, այլ սկսում է նվազել, և հղիությունն ավարտվում է մինչև ուլտրաձայնային հետազոտությամբ հղիության պարկի հայտնաբերումը։

Որո՞նք են կենսաքիմիական հղիության հիմնական պատճառները։
Կենսաքիմիական հղիության ամենատարածված պատճառներից մեկը սաղմի քրոմոսոմային շեղումներն են, որոնց հետևանքով նրա հետագա զարգացումը դառնում է անհնար։

Այլ հնարավոր գործոններն են՝

• Սաղմի զարգացման վաղ խանգարումները։
• Էնդոմետրիումի՝ արգանդի ներքին լորձաթաղանթի որոշակի փոփոխությունները։
• Արգանդի խոռոչի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։
• Որոշ էնդոկրին խանգարումներ։
• Արյան մակարդելիության որոշ խանգարումներ՝ համապատասխան կլինիկական իրավիճակներում։

Կարևոր է նշել, որ մեկ անգամ տեղի ունեցած կենսաքիմիական հղիության դեպքում միշտ չէ, որ հնարավոր է պարզել դրա հստակ պատճառը։ Հաճախ այն պայմանավորված է պատահական քրոմոսոմային փոփոխություններով և չի վկայում կնոջ վերարտադրողական առողջության լուրջ խնդրի մասին։

Որո՞նք են ախտանշանները։
Կենսաքիմիական հղիությունը երբեմն ընթանում է առանց արտահայտված ախտանշանների, և կինը կարող է նույնիսկ չիմանալ, որ հղիացել է։

Հնարավոր դրսևորումներն են՝

• Հղիության թեստի դրական արդյունք, որին հաջորդում է բացասական արդյունքը։
• Արյան մեջ β-hCG-ի ցածր մակարդակ կամ դրա ոչ բավարար աճ։
• Հեշտոցային արյունային արտադրություն կամ դաշտանային արյունահոսությունից ավելի առատ արտադրություն։
• Թեթև ցավեր որովայնի ստորին հատվածում։

Հաճախ արյունահոսությունը սկսվում է դաշտանի սպասվող ժամկետին մոտ կամ փոքր ուշացումով։

Ինչպե՞ս է ախտորոշվում կենսաքիմիական հղիությունը։

Ախտորոշման հիմնական մեթոդը արյան մեջ β-hCG-ի քանակական որոշումն է։

Սովորաբար անհրաժեշտ է՝

1. Կատարել արյան β-hCG հետազոտություն։
2. Անհրաժեշտության դեպքում կրկնել հետազոտությունը 48 ժամ անց՝ հորմոնի մակարդակի փոփոխությունը գնահատելու համար։
3. Կատարել ուլտրաձայնային հետազոտություն՝ հղիության տեղակայումը պարզելու համար, եթե դա ցուցված է ըստ հորմոնի մակարդակի և կլինիկական պատկերի։

Կենսաքիմիական հղիության դեպքում β-hCG-ի մակարդակը ժամանակի ընթացքում նվազում է։ Սակայն միայն մեկ հետազոտության արդյունքով հնարավոր չէ հաստատել ախտորոշումը։

Կարևոր է նաև բացառել արտարգանդային հղիությունը, քանի որ վաղ փուլում այն նույնպես կարող է դրսևորվել β-hCG-ի ոչ բնորոշ փոփոխություններով։

Արդյո՞ք կենսաքիմիական հղիությունից հետո հնարավոր է բնական ճանապարհով հղիանալ։
Այո՛։Մեկ կենսաքիմիական հղիությունը սովորաբար չի նվազեցնում կնոջ հետագա հղիանալու հավանականությունը և ինքնին չի նշանակում անպտղություն։Շատ կանայք դրանից հետո ունենում են լիարժեք զարգացող հղիություն և առողջ երեխա։

Եթե կենսաքիմիական հղիությունները կրկնվում են, անհրաժեշտ է անհատական գնահատում՝ հաշվի առնելով կնոջ տարիքը, վերարտադրողական պատմությունը և ուղեկցող գործոնները։ Բժիշկը կարող է առաջարկել համապատասխան հետազոտություններ՝ հնարավոր պատճառները պարզելու նպատակով։

Արդյո՞ք անհրաժեշտ է բուժում։
Կենսաքիմիական հղիության մեծ մասի դեպքում հատուկ բուժում անհրաժեշտ չէ։ Սովորաբար իրականացվում է β-hCG-ի մակարդակի հսկողություն մինչև դրա բացասականացումը՝ միաժամանակ բացառելով արտարգանդային հղիությունը։Հետագա հղիության պլանավորման ժամկետը որոշվում է անհատական՝ կնոջ ընդհանուր վիճակից և հղիության ընթացքից ելնելով։

Կենսաքիմիական հղիությունը հղիության իրական, բայց շատ վաղ կորուստ է։ Այն պարզապես ուշացած դաշտան չէ, քանի որ տվյալ դեպքում առկա է եղել բեղմնավորում և β-hCG հորմոնի արտադրություն։Մեկ նման դեպքը սովորաբար անհանգստության կամ ծավալուն հետազոտությունների պատճառ չէ։ Սակայն կրկնվող դեպքերը պահանջում են գինեկոլոգի և վերարտադրողական բժշկության մասնագետի ուշադրությունը։

Վաղ ախտորոշումը, ճիշտ գնահատումը և անհատական մոտեցումը կարևոր են հետագա հաջող հղիության պլանավորման համար։