Ինչու են պարանոցի ավշային հանգույցները բորբոքվում, և ինչ է հարկավոր անել

Ավշային հանգույցները փոքր գոյացություններ են պարանոցի, թևատակերի, աճուկի շրջանի և կենսական օրգաններին մոտ գտնվող այլ հատվածներում: Ավշային հանգույցների հիմնական խնդիրն է զտել ավիշը և օգնել օրգանիզմին պայքարելու վարակների դեմ: Ավիշը դուրս է մղում մեռած բջիջները, վիրուսները և բակտերիաները օրգանիզմից:

Ավիշը հիմնված է լիմֆոցիտների՝ իմունային համակարգի հիմնական բջիջների վրա, որոնք կարող են ճանաչել պաթոգենները: Ավշային հանգույցների միջով հոսելով՝ ավիշը ֆիլտրվում է, իսկ վիրուսներն ու բակտերիաները պահպանվում են դրանց մեջ և ոչնչացվում:

Ինչո՞ւ են պարանոցի ավշային հանգույցները բորբոքվում

Ահա ամենատարածված պատճառների ցանկը.

. Շնչառական ուղիների հիվանդություններ,

. Բերանի խոռոչի կամ քիթ-կոկորդի հետ կապված խնդիրներ. օրինակ՝ կարիես, պուլպիտ, սինուսների բորբոքում, կոկորդի ցավ, շրթունքների հերպես։

. Ընդհանուր վարակներ՝ ջրծաղիկ, կարմրուկ, ցիտոմեգալովիրուս, մոնոնուկլեոզ։

. Մաշկի ինֆեկցիաներ,

. Օտիտ:

Այնուամենայնիվ, կան նաև ավշային հանգույցների բորբոքման ավելի բարդ պատճառներ։

Ե՞րբ է պետք բժշկի դիմել ավշային հանգույցների բորբոքման դեպքում: Շատ հաճախ ընդլայնված ավշային հանգույցները անկախ հիվանդություն չէ, այլ միայն ախտանիշ: Հետևաբար, դրանք սովորաբար ուղեկցվում են վարակի այլ նշաններով.

. ընդհանուր թուլություն,

. մարմնի ջերմաստիճանի բարձրացում,

. գլխացավ,

. ցավ կոկորդում, ականջներում կամ բերանում,

. քթի հոսք, փակվածություն:

Նման ախտանիշների առկայության դեպքում հարկավոր է դիմել բժշկի և համապատասխան բուժում ստանալ: Շատ ավելի վատ է, եթե պարանոցի ավշային հանգույցները բորբոքված են, բայց սուր շնչառական վիրուսային կամ այլ վարակների նշաններ չկան:

Այս դեպքում կարելի է խոսել համակարգային բորբոքումների՝ աուտոիմուն հիվանդությունների, ուռուցքաբանական գործընթացների, ՄԻԱՎ վարակի մասին։

Երբ է հարկավոր անհապաղ դիմել բժշկի

. Մեծացած ավշային հանգույցի հատվածի մաշկը կարմրում է և տաքանում

. սա վկայում է թարախային գործընթացի մասին

. Պարանոցի ավշային հանգույցները մեծացել են առանց որևէ ակնհայտ պատճառի։

. Ավշային հանգույցները բորբոքվել են ոչ միայն պարանոցի շրջանում, այլև այլ հատվածներում:

. Հանգույցները չեն շարժվում, երբ փորձում եք սեղմել դրանք:

. Մեծացած ավշային հանգույցները ուղեկցվում են քրտնարտադրությամբ, մշտական ջերմությամբ (առանց վարակիչ հիվանդությունների այլ ախտանիշների) և քաշի անբացատրելի կորստով:

.Դժվարանում եք կուլ տալ կամ շնչել:

. Ավշային հանգույցները երկու շաբաթ կամ ավելի չեն վերադառնում նորմալ չափերին:
 

Աղբյուրը
 
Բաժանորդագրվեք նաև մեր․ Տելեգրամյան ալիքին , Ֆեսբուքյան էջին, Ինստագրամյան էջին, Յութուբյան ալիքին