Ներարգանդային պարույրը (ՆԱՊ) երկարաժամկետ, արդյունավետ և դարձելի հակաբեղմնավորման մեթոդ է, որը կարող է կիրառվել նաև ծննդաբերությունից հետո։ Սակայն դրա տեղադրման ճիշտ ժամանակը որոշվում է անհատապես՝ կախված ծննդաբերության եղանակից, կնոջ առողջական վիճակից և հնարավոր ռիսկերից։

Ե՞րբ է հնարավոր տեղադրել պարույրը
Ներարգանդային պարույրը կարող է տեղադրվել

• ծննդաբերությունից մոտ 4–6 շաբաթ անց, երբ արգանդը վերականգնվել է։

Արդյո՞ք պարույրը համատեղելի է կրծքով կերակրման հետ
Այո՛։ Թե՛ պղնձե, թե՛ լևոնորգեստրել պարունակող ներարգանդային պարույրները կարող են կիրառվել կրծքով կերակրող կանանց մոտ՝ համապատասխան բժշկական գնահատումից հետո։ Դրանք չեն ազդում կրծքի կաթի որակի վրա և համարվում են արդյունավետ ու անվտանգ հակաբեղմնավորման միջոցներ։

Ե՞րբ չի կարելի տեղադրել պարույրը
Պարույրի տեղադրումը կարող է հետաձգվել, եթե առկա են հետծննդյան վարակ, անհասկանալի պատճառի արյունահոսություն, արգանդի խոռոչի որոշ ախտաբանական վիճակներ կամ այլ հակացուցումներ, որոնք գնահատում է գինեկոլոգը։

Ծննդաբերությունից հետո հակաբեղմնավորման ճիշտ մեթոդի ընտրությունը կարևոր քայլ է կնոջ վերարտադրողական առողջության պահպանման համար։ Ներարգանդային պարույրը կարող է լինել հուսալի և երկարաժամկետ լուծում, սակայն դրա տեղադրման ժամկետն ու տեսակը պետք է ընտրվեն բժշկի հետ անհատական խորհրդատվության ընթացքում։